niedziela, 29 grudnia 2013

NEUROTYCZNOŚĆ

Chcę zakończyć ten cykl, więc rok skończę z neurotycznością... Po poprzednich postach odnoszę wrażenie, że jest to najbardziej mi daleki stan...ale również istnieją ludzie, którzy się z tym borykają.

Jak podaje Wikipedia:
Neurotyczność – w psychologii oznacza cechę osobowości polegającą na silnym niezrównoważeniu emocjonalnym o charakterze nerwicowym, niskiej odporności na stres, skłonności do popadania w stany lękowe. Przeciwieństwem neurotyczności jest równowaga emocjonalna.
Pojęcie to wprowadził Eysenck w teorii temperamentu PEN. Eysenck nie zdefiniował neurotyczności wprost, uznając ją raczej za korelacje między cechami.
Neurotyczność składa się z następujących cech:
  • lęk
  • przygnębienie
  • poczucie winy
  • niska samoocena
  • napięcie
W swoim wymiarze fizjologicznym neurotyczność jest opisywana jako reaktywność układu nerwowego współczulnego. U neurotyków reaktywność ta jest większa niż u osób zrównoważonych emocjonalnie.

Na stronie www.centrumdobrejterapii.pl piszą:

Przyczyny
Przyczyny neurotyzmu są wielorakie i mają charakter bio-psycho-spoleczny. Przykładowo, neurotyzm wiąże się z fizjologicznymi różnicami w budowie i funkcjonowaniu systemu nerwowego jak np. podwyższoną reaktywnością układu limbicznego oraz współczulnego. Niektórzy badacze porównują neurotyzm do tzw. hałasu mentalnego – osoby neurotyczne ich zdaniem myślą w sposób mniej uporządkowany, przez ich umysł płynie bardziej „wzburzona rzeka” niż „spokojny strumień”. Zachowań neurotycznych możemy się też w pewnym stopniu „uczyć” obserwując ważne dla nas osoby zachowujące się w taki sposób. Kobiety mają nieznacznie większą skłonność ku neurotyzmowi niż mężczyźni.

Terapia czy radzenie sobie?
Ponieważ, jak wspomniano wcześniej, neurotyzm nie jest chorobą ani zaburzeniem, właściwej byłoby mówić o radzeniu sobie z trudnościami wiążącymi się z tą cechą, niż o swoistym leczeniu czy terapii. Pomocna może okazać się konsultacja u psychologa, który pomoże określić nasilenie neurotyczności i pomóc w rozwijaniu skutecznych sposobów radzenia sobie ze stresem. Jeśli nasilony neurotyzm wiąże się z wystąpieniem zaburzeń lękowych lub zaburzeń nastroju jak np. depresja, pomocna może się okazać wizyta u psychiatry lub psychoterapeuty. Osoby, dla których omawiana cecha jest uciążliwa i utrudnia satysfakcjonujące funkcjonowanie, mogą pomyśleć o rozwoju poprzez psychoterapię, w ramach której będą miały szansę przepracować konflikty leżące u podłoża ich trudności osobowościowych.

Dla zainteresowanych tematem, znalazłam jeszcze test dot. neurotycznych zaburzeń, który wolałabym, żebyście traktowali z przymrużeniem oka. 

2 komentarze:

  1. "Żyć tak jak większość" to chyba najsmutniejsze stwierdzenie jakie może być ;)

    "Żyć tak jak chcesz" ...to jest z kolei według społeczeństwa aroganckie, samolubne i pozbawione empatii, ale...kto by się tym przejmował ;) Warto żyć z uśmiechem na twarzy i czerpać ze świata wszystko to co najlepsze pomagając przy tym innym.

    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  2. Temat mi bliski bo czasami się lękam przed wieloma rzeczami. Ale strach i lęk jest nieodłącznym elementem naszego życia. Czasami trzeba się bać i choć na chwilę stracić pewność siebie by potem się zmotywować i ruszyć z mega powerem.
    Pozdrawiam,
    Klaudia z daily-high-life.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń

Zostaw ślad po sobie. Bardzo chętnie odwiedzę i Ciebie :) Pozdrawiam.